اخبار و رویداد
۱۴۰۵/۰۳/۲۷ ۰۹:۳۴
ساعاتی پس از اعلام آتشبس، وقتی هنوز گرد و غبار جنگ بر فراز خلیجفارس سنگینی میکرد، دشمن متخاصم با حملهای ناجوانمردانه مخازن و تاسیسات حیاتی منطقه عملیاتی سیری را هدف گرفت. در میان دود و آتش، اما مردانی که سالها در دل سکوهای نفتی رشد کرده بودند، با تکیه بر تخصص، تعهد و روحیهای مثالزدنی، صحنهای از غیرت و مدیریت بحران را رقم زدند که در تاریخ صنعت نفت ماندگار شد. بهبهانه این رویداد، با مهندس سیدمحمدرضا اکبرموسوی، جانشین مدیر منطقه سیری، به گفتوگو نشستهایم تا از لحظهبهلحظه آن روزهای سخت و درسهای بزرگش بشنویم.
جناب آقای مهندس؛ در اولین روز آتشبس، وقتی جزیره مورد حمله قرار گرفت، کجا بودید و نخستین اقدام شما چه بود؟
در اولین روز آتشبس، من همراه با اعضای کمیته بحران و چند نفر از مسئولان واحدها در جلسهای برای بررسی شرایط منطقه حضور داشتم که ناگهان صدای انفجار و خبر حمله دشمن از طریق رادیو بیسیم اعلام شد. بلافاصله وضعیت خطر اعلام شد و همه اعضای کمیته بحران با هماهنگی واحدهای مربوطه، به سمت نقاط اصابتشده حرکت کردند. من به همراه دکتر عظیمی، جانشین امور اداری، به پالایشگاه NGL رفتم و چند اصابت را از نزدیک دیدیم. در همان لحظات، انفجارهای پیاپی رخ داد که متاسفانه دشمن ابتدا مخازن آب آتشنشانی و آبسازی را هدف گرفت و سپس مخازن ذخیره نفتخام شماره ۱، ۲ و ۴، مخازن ۹ و ۱۰ گازوئیل و فلاشتانک تاسیسات بهرهبرداری و تاسیسات تقویت فشار گاز سلمان مورد اصابت قرار گرفتند.
از دست دادن مخازن آب، شرایط بحرانی و شوک بزرگی به منطقه وارد کرد، اما خوشبختانه با روحیه همدلی و هماهنگی واحدها و با شجاعت و رشادت وصفناپذیر، با تدابیر ویژه و استفاده از مخازن آب گاز سلمان و NGL، عملیات مهار آتشسوزی آغاز شد. همچنین با کمک سیستم لوپ آتشنشانی قدیمی که مجدداً در مدار قرار گرفت و با بهرهگیری از تمام خودروهای آتشنشانی، اولویت ما کنترل آتش و جلوگیری از سرایت آن به سایر نقاط بهویژه تاسیسات بهرهبرداری بود.
مهمترین دغدغه شما در دقایق اولیه حمله چه بود؟
با توجه به احتمال بمباران مجدد و لزوم مدیریت زمان و بحران، با هماهنگی انجامشده، کارکنان سکوهای نصر و ایلام تخلیه و به جزیره کیش منتقل شدند و پس از ۲۴ ساعت به منطقه بازگشتند. در آن شرایط دشوار، دغدغه و اولویت اصلی من، حفظ جان کارکنان ارزشمند منطقه بود که سرمایههای صنعت نفت و کشور محسوب میشوند و پس از آن، حفظ و نگهداشت تاسیسات و صیانت از تولید در اولویت قرار داشت.
هماهنگی میان واحدهای عملیاتی، ایمنی، آتشنشانی، مخابرات و حراست چگونه صورت گرفت؟
رشادت همه همکاران حاضر در منطقه، بهویژه کارکنان واحد ایمنی که در گرمای طاقتفرسا و با تجهیزات حفاظتی سنگین و کمبود نیرو (بهخاطر شرایط منطقه که در حداقل نفرات بود) کار میکردند، ستودنی است. با همکاری و ازخودگذشتگی واحدهای تعمیرات، بهرهبرداری خشکی، تدارکات و امور کالا، امور اداری، حراست، ارتباطات و عملیات دریایی، همه کارها بر اساس شرح وظایف و دستورالعملها در سریعترین زمان ممکن انجام شد. بهگونهای که در دو نوبت، با خارج شدن آتش از باندوال و با توجه به شرایط جوی و باد شدید، امکان سرایت آتش به سایر نقاط وجود داشت، اما آتشنشانان با ازخودگذشتگی در دل آتش حضور یافتند و هر لحظه احتمال محاصره شدن در میان شعلهها بود، اما موفق به کنترل آتشسوزی شدند. هر یک از همکاران با تمام توان و بدون هیچگونه لباس و تجهیزات استحفاظی، جان برکف و با اخلاص در میدان حاضر بودند و اگر کمک این عزیزان نبود، این موفقیت بزرگ محقق نمیشد.
چه عواملی باعث شد منطقه در کوتاهترین زمان ممکن به شرایط پایدار بازگردد؟ نقش تخصص، تعهد و روحیه کارکنان را چگونه ارزیابی میکنید؟
نقطه عطف این اتفاق زمانی رقم خورد که در حین عملیات مهار آتشسوزی، همکاران بهرهبرداری حدود ۳۰۰ هزار بشکه نفت را از مخازن ۲ و ۴ به مخازن ۵ و ۶ منتقل کردند و همچنین مخزن شماره ۱ با ۷۰۰ هزار بشکه نفت که بر اثر اصابت راکت سقفش دچار آتشسوزی شده بود، با فداکاری همکاران ایمنی که بر روی سقف مخزن حضور یافتند و عملیات مهار را از نزدیک ادامه دادند، مهار شد و هم مخزن و هم نفت داخل آن حفظ گردید. این عملیات موفق، در تاریخ شرکت نفت فلات قاره و صنعت نفت ماندگار خواهد شد.
واحد مخابرات نیز با وجود تخریب ساختمان و زیرساختهای ارتباطی در روزهای نخست جنگ رمضان، با کمترین امکانات، در سریعترین زمان ممکن ارتباط بین واحدها را برقرار کرد و تاثیر چشمگیری در این موفقیت داشت. همچنین همکاران خدوم خدمات، در کنار مهار آتشسوزی و ارائه خدمات ضروری به همکاران، نقش بیبدیلی ایفا کردند. از دیگر افتخارات بزرگ آن روزهای سخت، عملیات بارگیری و صادرات ۷۰۰ هزار بشکه نفت بود که توسط همکاران بهرهبرداری، آمار نفت، تعمیرات و عملیات دریایی انجام شد و برگ زرینی در تاریخ منطقه سیری ثبت گردید.
به نظر شما مهمترین درس جنگ اخیر برای صنعت نفت چیست؟
این اتفاق یک مانور بزرگ بود که اتحاد، یکپارچگی، همدلی و انسجام را در منطقه تقویت کرد و نشان داد که واحد ایمنی یک تیم حرفهای با برنامهریزی دقیق و هماهنگ و توانمندی بالاست که همه همکاران به وجودشان افتخار میکنند و مورد تحسین همگان قرار گرفتند. درسی که از این رویداد میتوان گرفت این است که پشتیبانی از مناطق عملیاتی نیازمند توجه ویژه است؛ از طریق بهروزرسانی تجهیزات، برگزاری دورههای تخصصی مستمر و تامین کالاهای کارشناسیشده مورد نیاز مناطق.
چه توصیهای برای نسل جوان صنعت نفت دارید؟
توصیه من به نسل جوان این است که با مطالعه بیشتر، به دنبال بهروز کردن دانش خود باشند و منتظر واحد آموزش شرکت نمانند. شما جوانان تحصیلکرده و خلاق، سرمایههای اصلی این صنعت بزرگ هستید که توسعه آن با دستان پرتوان شما محقق خواهد شد.
در پایان، چه صحبتی با مسئولان کشوری در خصوص معیشت کارکنان صنعت نفت دارید؟
از مسئولان بالادستی کشور و مدیران ستادی میخواهم که قدر این کارکنان وفادار، ایثارگر و متخصص را بدانند و حمایت بیشتری از صنعت نفت داشته باشند. متاسفانه شاهدیم که برای حقوق قانونی ما سقف تعیین میکنند، به اضافهکاریها دست میزنند، پاداش بهرهوری را با سقف حقوق کم میکنند و اخیراً در اقدامی غیرکارشناسی، طلبکاری کارکنان را تا سقف ۶۰ روز تقلیل میدهند. در حالی که کارکنان با وجود شرایط سخت جنگی و افتخار بزرگ مهار آتش، همچنین حضور در محل کار با اتوبوس و طی مسیرهای طولانی از اقصینقاط کشور در جادههای ناایمن و سپس سفر ۶ ساعته با کشتی در دریای مواج و با ریسک اصابت موشک دشمن و استرس برای خود و خانواده، این رنج و مشقت را متحمل میشوند.
راهکارهای بسیاری برای ارتقای آیتمهای رفاهی و معیشتی وجود دارد و امیدوارم مدیران بالادستی تمهیداتی بیندیشند تا بخشی از مشکلات موجود کاسته شود. از شما همکاران روابطعمومی نیز میخواهم که صدای کارکنان باشید و این صحبتها را به مدیران منتقل کنید.
نظرات